Toplum

Zoraki Dijital

Bundan 2 yıl önce bu platformda yazdığım ilk yazıda çalışmak için mekan ve zamanın birer kısıt olmayacağından bahsederken bugünleri hayal etmiyordum elbette. Çok daha özgür ve ferah ortamlarda, tamamen kendi kontrolünde olan çalışma saatlerinde, sevdiğin bir iş veya hayal uğruna hareket edebilmek. Evet, buydu rüya. Bugünlerde ise yaşadığımız küresel salgın nedeniyle zoraki dijital olmanın aslında pek de iştahlanılmaması gereken bir şey olduğuna şahit oluyorum.

Bugünlerde LinkedIn başta olmak üzere salgın sonrasında dünyanın nasıl değişeceği, bundan sonra hiçbir şeyin eskisi gibi kalmayacağı vb. fenomenler üzerine çeşitli platformlarda adeta bir hayal tacirliği yapılıyor. Şimdi bana sen kim oluyorsun da böyle bir iddiada bulunabiliyorsun diyebilirsiniz, ki bu gayet hakkınız olan bir şey. Tıpkı benim bu gereksiz bulduğum umut enflasyonuna karşı çıkmam gibi.

Elbette bu yaşadığımız zorlukla sektörler, şirketler, insanlar çok da hazır olmadıkları bir şekilde dijital dönüşmeye mecbur kaldılar. Dönüşemeyenler ise eline yüzüne bulaştırmalarıyla ileride derslerde anlatılacak kötü örnekleri gerçekleştiriyorlar. Bunları zaten bir sürü sitede, bir sürü kanaat önderinin paylaşımlarında görmeye devam ediyorsunuz. Burada konumuz tıpkı 2 sene önce bu yola çıktığımızdaki amacımız gibi “insan”a ne oluyor.

Modern problemler her ne kadar modern çözümler gerektirse de modern çözümlerin yan etkileri de o derece modern olabiliyor. İnsanlığın kurtuluşu için evlerimize kapandığımız şu dönemde gördük ki aslında o koca koca plazalar çalışmaktan ziyade sosyalleşebilmemiz içinmiş. İnsan için, en iyi ihtimalle yerleşik hayata geçtiği günden beri, iletişim de Maslow’un ilk basamağına giren ancak çok da fark edilmeyen bir ihtiyaç. İnsanın elindekinin kıymetini ancak kaybedince anlama nankörlüğü bir kez daha sert bir tokat olarak yüzümüze çarpıyor.

Gelişen teknolojinin sunduğu avantaj ve fırsatları her ne kadar süsleye süsleye birbirimize anlatmaya devam etsek de medeniyetin var olmaya devam edebilmesi için gerekli olan 0.madde her zaman insanın ta kendisi olmaya devam edecek. Hastalıkta da sağlıkta da.

%d blogcu bunu beğendi: